Arkadaşlar Quidditch başlayacaktır... Quidditch zar sistemi ile oynanmayacaktır! Rp'leri en güzel olan takım ve olağanüstülük içermeyen takım o maçı kazanacaktır! Bu kararı da Büyücü Konseyi verecektir. Takım kaptanlarına adminler karar verecektir! Takımda olmak isteyenler;

Ad Soyad:
Mevki:
Bina:
Örnek Rp(En az 7 satır):

Doldursunlar...

~~Gryffindor~~

* Kaptan =
- Arayıcı = Angel Keira Armstrong
- Kovalayıcı =
- Kovalayıcı =
- Kovalayıcı =
- Tutucu
- Vurucu =
- Vurucu

~~Slytherin~~

* Kaptan =
- Arayıcı =
- Kovalayıcı =
- Kovalayıcı =
- Kovalayıcı =
- Tutucu =
- Vurucu =
- Vurucu =

~~Hufflepuff~~

* Kaptan =
- Arayıcı = Melis Özen
- Kovalayıcı=Blossom Powerpuff
- Kovalayıcı
- Kovalayıcı
- Tutucu = Onur Kırış
- Vurucu = Pénolopé Tiffany Lysse
- Vurucu = Gabriella Montez

~~Ravenclaw~~

* Kaptan = Melissa Lilith Armstrong
- Arayıcı= Melissa Lilith Armstrong
- Kovalayıcı = Eliana Lia B'Lady
- Kovalayıcı = Onegmus O. Simpson
- Kovalayıcı =
- Tutucu =
- Vurucu =
- Vurucu =

Ad Soyad: Valerié Lilith Armstrong (olacak )
Mevki: Arayıcı (olursa takım kaptanı)
Bina: Ravenclaw
Örnek Rp(En az 7 satır):

Ay ışığı hafif aralık olan büyük camdan Valerié'nin yüzüne yansıyordu. Sarı, uzun ve düz saçlarını açmış, yatağının üzerine oturmuş sözde ders çalışmakla meşguldü. Birkaç gündür tek yaptığı şey odasına tıkılıp kitap okuyormuş gibi yapmak, ama hayal kurmaktı. Sıkılıyordu... artık hep aynı şeyleir yapmak onu bunaltıyordu. Yavaşta elinde tuttuğu kalın ve bir o kadar da eski görünen trihsel kitabı kapattı. Bir gayret ayağa kalkarak büyük kitalığına doğru yürümeye başladı.


Sesler... evet sesler duyuyordu. Aşağıdan gelen bağrışma sesleri Valerié'nin tüylerini ürpertmeye başlamıştı. Korkmuş bir ifade tüm beden,ni esir alırken, ürpertici gece karanlığı hızla koyulaşmaya devam ediyordu.

Armstrong malikanesinin şehvetli merdivenlerinden inerken içinde nedenini bilmediği bir korku alevlenmiş onu tedirgin edip duruyordu. Merdivenin köşe basamaklarına oturdu ve aşağıda konuşan amcası Leo ve tanımadığı bir kadını dikkatle izlemeye başladı.

" Onu görmek benim de hakkım Leo, o benim kızım. "

Genç kadın innaılmaz derecede Valerié'ye benziyordu. Gözlerinin mavi-gri buğulu bakışlaır bile Valerié'ye aitti sanki. Sarı saçları ve hala gencecik duran prüzsüz teni tıpkı Valerié'nin gelevekteki halini andırıyordu.

" Onu bırakıp giderken aklın neredeydi sevgili Melaine ? "

Amcasının bağırdığı kadının adı Melaine'ydi demek. Ama bu işte bir gariplik vardı. Çünü onu terkeden anneisnin adı da Melaine'ydi. Onu hayatı boyunca hep merak etmiş, bir kez olsun görmeyi dilemişti. Şimdi ise şüpheleri o kadının anneis olduğu yönündeydi.

" Anlamıyorsun Leo. Mecburdum, kızımı bırakmak zorundaydım. Valerié'yi sevdiğini biliyorum ama onu bendne, annesinden ayıramazsın. Bir kez olsun onu uzaktan görmeme izin ver- "

" Neden ? "
Diye bağırdı Valerié merdiven basamaklarını hızla inerken. Amcası ve annesi ona şaşırmış bir şekilde bakınmakla yetiniyordu. Gözleri tıpkı annesininki gibi buğulanmıştı. Ama Valerié gözyaşlaırnı tutmakta epey zorluk çekiyordu.


" Beni bırakıp giderken d ebunları düşündün mü ? Yıllarca gelebileceğin umudunu taşıdım ve gelmedin. Eğer beni seviyor olsaydın en azından mektup yollayabilirdin. Tam yokluğuna alışmışken nedne ortaya çıktın sanki ? Senin boynuna atlayıp hiçbirşey olmamış gibi davranacağımı mı düşündün ? Şimdi nereden geldiysen oraya git ! "

Ona birşeyler söylemeye çalışan zavallı kadının suratına bile bakmaya tenezzül etmeden hızla merdivenlerden çıktı. Doğru odasına koşturarak kendini yumuşak yatağına attı. Epeydir tuttuğu gözyaşları hıçkırıklar eşliğinde boşalıvermişti gözünden. Oysa ki annesinin boynuna atlayıp ona doya doya sarılıp bri kerecik olsun anne diyebilmek için neler vermezdi...

Ad Soyad:Melis Özen
Mevki:Arayıcı
Bina:Hufflepuff
Örnek Rp(En az 7 satır):

MeLis güneşin perdeyi aralayarak yüzüne çarpmasıyla gözlerini kırpıştırmaya başLadı.Uykusunun en güzel yerinde güneş gelmiş ve tam bir rahatsızlık duygusu vermişti.Birkaç dakika yatakta kıvrandıktan sonra gözlerini nihayetinde açmıştı Melis.Doğrulmakta güçlük geçiyordu.Bedeni hala yorgundu ve gözleri baygın baygın etrafı süzüyordu.Gözüne biran baş ucunda duran kitapları geldi.Onları bugün kütüphaneye götürmesi gerekti fakat hiç uyanası yoktu.Ama artık sabah olduğunun ve yatakhanede kimsenin kalmadığını kendi kendine yedirmeye çalışıyordu.


Bacaklarından destek alıp doğrulması gerektiği düşündü ve düşündüklerini aynen uyguladı.Doğrulduğunda ayakları parlak zeminle buluşmuştu bile.Genleşip ayağı kalktı ve elini yüzünü yıkayıp tekrar yatağına gelip oturdu.Baş ucundaki kıyafetleri giyinip saçlarını düzeltmek için aynanın karşısına geçti.Şuan çok kötü duruyordu.Çığlığı koparmamak için knedini zor tutmuştu.Hemen onlara çeki düzen verip baş ucundaki kitapları alarak Hufflepuff ortak salonundan geçerek dışarı çıktı.Büyük Hogwarts koridorlarının ardından nihayet kütüphaneye ulaşmıştı.Kapıyı açıp içeri girdi.Görevli bayanın yanına yaklaştı ve kitapları uzattı.Bayan kitapları kaydetti.Melis üstünden attığı yükle beraber dışarı çıktı ve Hogwarts bahçesine çıktı.Dışarıdaki hava görülmeye değerdi.Güneş cıvıl cıvıldı.Sadece tek bir sorunu vardı..Sıcak...Gerçekten de çok sıcaktı.Etraftaki öğrencilere baktı.Hepsi mutlu gözüküyorlardı.-gülmeyi sevmeyenlerin harıcınde-.Onlarında neden böyle davrandıklarına aklı ermiyordu.İşte o anda gözüne biri ilişmişti.Jennıfer..Ona en iyi davranan arkadaşı oydu ve her zamanki yerinde oturmuş duruyordu.Ama sanki bir problem varmış gibiydi.Hemen koşarak yanına gitti.Çarptığı birkaç kişiden özür dilemeyi bile unutmuştu.Hemen yanına oturdu.

''Jennıfer..nasılsın tatlım?''

diye sordu.Jennıfer başını gölden çevirip Melis^e baktı.Ağlamaktan şişen buz mavisi gözlerinin kenarları kıpkırmızı olmuştu.Ağlamaklı bir sesle

''Peki iyi değilim..Melis''

dedi.Biran Jennıfer^ın kollarına buldu kendini.Jennıfer hıçkıra hıçkıra ağlıyordu.Gerçekten meraklanmıştı şimdi

''Ne oldu?..Anlatmak ister misin?''

dedi Melis.Onu sakinleştirmek için başka birşey bulamıyordu.Jennıfer^ın yanına oturup gözlerine baktı.Jennıfer başını evet anlamında sallamıştı.Melis sırtına ağaca yaslayıp Jennıfer^ı dinlemeye başlamıştı.

Ad Soyad: Onur Kırış
Mevki:Kaptan ve Tutucu
Bina:Hufflepuff
Örnek Rp(En az 7 satır):Onur yeni geldiği okulun düzenini ve otoritesini beyenmişti.Ama ne yazıkki başvurusunun kabul olup olmayacağı onu çok kemdiriyordu.Bazı koridorlarda ileri geri yürüyor,kendince ıslık çalıyor,oturup bazı el oyunları oynuyordu.Onur kabul edilirse hemen asa,süpürge vs. gibi şeyler almaya gidecekti ve o an geldi.Bir bayan;

"Buyrun bu başvuru svniz buda okula alındığınızın belgesi" dedi Onur Bu Haberi Duyunca HavaLara Uçmuştu.Bayan "Sakin oLun Bay Kırış ilk işe alınan siz değilsiniz"
dedi onur "Özür Dilerim bayan dedi ve ardından Bayan;

"Bay Kırış derslerimiz tam anlamıyla başlamadı ama istiyorsanız yarın gelebilirsinizdedi Peter "Teşekkürler Bayan...." Ardından Bayan:AnLamadım Hmm Adım Stella Borin" Hemen Onur "[b]Teşekkürler bayan borin büyülü günler" dedi ve ayrıldı

Ad Soyad:Cho Lysse
Mevki:Vurucu & (Kabul Edilirse Kaptan)
Bina:Hufflepuff
Örnek Rp(En az 7 satır):

Cho sessizce sokakta yürüyordu.Yapacak hiçbirşey yoktu.Gece oluyordu.Cho yarın 19 yaşına girecekti.Sokak iyice karanlık olmaya başladı.Cho yarın ne yapacağını düşüne düşüne yürüyordu.Bir anda yağmurdan kalma su birikintisini gördü.Üzerinden atladı.Tam o sırada bir çıtırtı duydu.Arkasını döndü.Su birikintisinin donduğunu gördü.Cho bir anda irkildi.Kendisini bir daha hiç mutlu hissetmeyecekmiş gibiydi.O anda ne olduğunu anladı.Ruh emiciler.Yaklaşıyorlardı.Cho hemen asasını çıkarttı ve geldiği yöne doğrulttu.Bir süre hiçbirşey görünmedi.Lyness bir anda soğuk bir nefes duydu arkasından.

"Arkamda."

diye düşündü korkuyla.Arkasını döndü.Asasını doğrulttu dibindeki ruh emiciye.O ruhunu emmeden bağırdı:

"Expecto Patronum!!"

Cho bu büyüde iyiydi.Büyük bir patronus çıktı ortaya.Ruh emiciyi uzaklaştırdı.Ruh emici gözden kaybolduktan sonra koşarak uzaklaştı.Eve gitti.Cho muggle annesiyle yaşıyordu.Babası da ölmüştü.Cho kapıyı çaldı.Annesi kapıyı açtı ve gülümsedi.

"Geç kaldın Cho..."

dedi.Hiçbir zaman sinirlenmemişti Cho'ın annesi Angelina.Choiçeri girdi.Terlemişti.Ayrıca çok korkmuştu.Kapıyı kapattı.Ceketini çıkartırken

"Bir ruh emici gördüm...Çok korkunçtu.Ama onu büyüyle uzaklaştırdım.Çok korktum anne..."

dedi.Solano gitti.Annesi de arkasından gitti.Koltuklara oturduklarında Angelina meraklı bir yüz ifadesiyle şöyle dedi:

"Ruh Emici mi?O da ne?"

Cho annesinin muggle olduğunu hatırlayınca duraksadı.Annesine ruh emicinin ne olduğunu anlatması gerekiyordu.Anlatmaya başladı.Saçları nemliydi.Birkaç damla koltuğa damlarken Cho anlatmayı bitirdi.Angelina şaşırmış ve korkmuş görünüyordu.

"İnanmıyorum.Çok korkunç.Çok korkmuş olmalısın.Gel sana biraz su veriyim.Sonra yemek yeriz"

dedi.Aslında çok korkmuştu ama belli etmek istemiyordu.Cho suyunu yudumluyordu.Tam o sırada su bardağının camının soğuduğunu fark etti.Bardağa baktı.Buz tutmuş gibi görünüyordu.Eli boşaldı.Ruh emiciler yakındaydılar.Bardak yere düştü ve kırıldı.Angelina ne olduğunu anlayamadı.Tam soracaktı ki Cho hızla

"Anne ruh emiciler.Çabuk odaya çık"

dedi ve asasını çıkardı.Annesi onu korumak amacıyla çıkmadı.

"Hadi çık anne lütfen..."

diye bağırdı.Korkuyordu.Angelina yukarı çıkmadı.O da korkuyordu ama kızını korumalıydı.Cho kapının açıldığını görünce asasını doğrulttu.Kapıdan içeriye siyah korkunç bir ruh emici girdi.Angelina şaşkın ve korkmuştu.Bayıldı...Cho ne yapacağını bilemiyordu."Expecto Patronum" diyerek büyüyü yaptı ama güzel şeyler düşünememişti o an çünkü ruh emici annesine doğru gitmişti.Ruh emici annesinin üzerine eğildi ve ağzını açtı.Yavaş yavaş ruhunu emmeye başladı.Cho annesine doğru koştu.Ama kırık bardağa takıldı ve düştü.Asası elinden kaçtı ve uzağa fırladı.Ruh emici annesinin ruhunu emmeye devam ediyordu.Devam etti, ta ki annesi ölene kadar.Cho ağlamaya başladı.Hem de hüngür hüngür ağlıyordu.Ayağına cam batmıştı.Kanıyordu.Ruh emici Cho'ya döndü.Cho çok korkuyordu...

Ad Soyad:Gabriella Montez
Mevki:Vurucu
Bina:Hufflepuff
Örnek Rp(En az 7 satır):
Gabriella sınıftan çıktıktan sonra takım seçmelerine katılmaya gitmişti.Her ne kadar Gryffindorlu olmak istese de Hufflepuff'lu olmuştu.Ancak bu onu hiçbir şekilde üzmüyordu ve o bu binaya seçilmesini kafasına takmıyordu.Ancak Hufflepuff'a herşekilde yardım etmek istiyordu.Bu yüzden takım seçmelerinin yapıldığı yere geldi.Ve görevliye:
-Adım Gabriella Montez.Hufflepuff binasının vurucusu olmak istiyorum, diyerek gülümsedi.
Adam:
-Tamam kabul edildin ''SIRADAKİİİ'' dedi.
Gabriella sevinçle dışarı çıktı.Ve odasına doğru ilerledi.